Marokkoweek Houten

De documentaire “Wijdan” gaat over de trancecultuur van de gnawa. Zij  geeft een indringend beeld van twee muzikale families op de grens van traditie en moderniteit.

We zien twee musici die voorbereidingen treffen voor een gezamenlijk concert in Parijs. Gnawameester Brahim el Belkani uit Marrakech en Sibiri Samaké
uit een dorpje buiten Bamako in Mali. Deze mannen herkennen en respecteren het sacrale karakter van elkaars traditie. We krijgen ook een kijkje in het dagelijks leven van de beide families, want ook zonen en dochters en aanverwanten zijn betrokken bij de gnawamuziek. Dat hebben de franse filmmakers ongelofelijk mooi vastgelegd. 
Voor ons betekent het een eerste kennismaking met Gnawa en deze documentaire is een mooie binnenkomer.
Er wordt Frans en Arabisch gesproken in de documentaire maar er is Engelse ondertiteling.

Hoewel beïnvloed door de islam, blijven de Bamana in Mali (‘zij die weigeren om gedomineerd te worden’) trouw aan de religie, rites en tradities van hun voorouders. De beroemde Bamana-jager Sekouba Traoré is een virtuoos bespeler van de ‘donsso ngoni’, een zes-snarige harpluit met een grote kalebas als klankkast. De Bamana-voorouders van Marokkaanse gnawa-meester Mahmoud Ghinia werden na de val van het Mandingo-rijk in de 17e eeuw in grote getale verkocht aan de sultans van de Maghreb. De rituelen en muziek van de gnawa zijn dan ook een samensmelting van Afrikaanse en Arabische elementen. De ‘donsso ngoni’ is vervangen door de ‘guembri’, een instrument met drie snaren en een zware basklank.

 

N.B. De documentaire is Engels ondertiteld.